Primordial - The Gathering Wilderness

Ако постои албум кој едноставно цеди мизантропија, гнев и разочарување кон сé, тоа е дефинитивно The Gathering Wilderness. Заеби блекови, готици и други глупости, Primordial знае да искаже емоција и мисла како никој друг. Ова е еден од оние бендови на кои не му треба разновидност бидејќи ја има перфектната формула и The Gathering Wilderness е одличен пример за тоа. Стави на рипит, уживај во депресивните фолк нервози на ирските гиганти and wish pestilence upon the foul and weak.

Katatonia - Night Is The New Day

И покрај сите сомнежи, и падови и така натаму, мај френдс Кататониа ис Бек! Иако низ изминатите години, ми стана јасно дека не можам да сум сигурна што можам да очекувам од нив,( по дарк ејџот на почетокот,со Акерфелдт до прилично певливите рефрени од Discouraged ones и нивното продолжение на некои од песните на Last fair…, и The great cold…)на овој албум потполно ме изненадија со совршен баланс.Албумот како целина е еден од подобрите кои сум ги чула во последниве 5 години,без одолговлечувања и делови што се повторуваат.Кататониа на овој албум се надминува себеси и конечно еволуира…

Bathory - Bathory

По издавањето на сплитот со некои други Шведски бендови и низа интервјуа по светските фанзини (Brain Damage Zine, Death Invoker Zine итн.) следи деби албумот, кој едноставно е наречен “Bathory”.
Албумот е 100% под влијание на Motorhead и американската и британската панк школа од крајот на седумдесетите.
Музиката може накратко да се опише со стиховите на Санаториум: “Сурова агресија, злото е опсесија”
Ништо никогаш како Bathory. HAIL THE HORDES.
Мои фаворити – Raise the dead и War.

Gorgoroth - Quantos Possunt ad Satanitatem Trahunt

Колку се израдував кога видов дека го клоцнале Gaahl од бендов. Единствено заради него чувствував одбивност кон Gorgoroth.
“Quantos Possunt ad Satanitatem Trahunt” е многу далеку од “Pentagram” и “Antichrist” ама пак е освежување после десетгодишната апатија на бендот.
Pest се врати, и Gorgoroth полека но сигурно ќе се вратат на старите патеки.

Hackneyed - Burn After Reaping

Многу подобар албум од Death Prevails…како што поминува време бендов се зајакнува,но можат и подобро од ова за разлика што се млади дечковци,доста core елементи што ги прават уште помоќни од што се и морам да напоменам дека бендов истура мозок во живо.

Darkthrone - A Blaze in the Northern Sky

Prviot Black Metal албум на Dark Throne и сведокот на нивната транзиција од Death во Black Metal музиката..
Продукцијата, атмосферата, и посебно дистанцираниот звук на вокалот од музиката, неговата raw емоција, го прават ова дело да биде дел од листата на Култните норвешки изданија..

And each Beast of the Land
took its own way in Living
(the) Seven forbidden things
were Eternally Desecrated

Kathaaria was Built – World without End

Darkthrone - Dark Thrones and Black Flags

Во време во кое е мода да се додаде олд-скул пред правецот на еден бенд, макар и вчера да излегол, Darkthrone го вадат DTABF, албум кој е поолд-скул од црнците кои пееле по полињата памук. Иако јако слободоумната блек метал младина се колне во врло досадниот и генеричен Transilvanian Hunger, јас се колнам во ова генијално блек/краст/рок издание кое едноставно вели: „Јас кога правев музика ти не беше во план затоа кој курац ти наоѓаш да ми кажеш што е trve, мрсул еден?“. Поtrve од necrotrve и поnekrocvlt од nekrovargcvlt, DTABF ја содржи најјаката песна на сите времиња: Hiking Metal Punks!

Emperor - In the Nightside Eclipse

MASTERPIECE!!

Еден од најдобрите Black Metal албуми за сите времиња..
За мене можеби и најомилениот албум воопшто..
Овај албум изврши огромно влијание врз блек метал сцената и креира ниво кое подразбира поголема креативност, оригиналност, совршени идеи..

‘’ May These Moments Under The Moon Be Eternal..
May The Infinity Haunt Me… In Darkness ’’

Emperor,

The Kings Of Norwegian Black Metal!!

Enslaved - Vikingligr Veldi

VIKINGLIGR VELDI!!

Класично BM издание од 94та година, коешто без никаков проблем би го поставила рамо до рамо со останатите култни норвешки албуми како ‘’De Mysteriis Dom Sathanas’‘, ’’In The Nightside Eclipse’’, ‘’Under A Funeral Moon’‘, ’’Bergtatt’’, итн..
Прекрасна Epic атмосфера, која ве носи во пределите на ладната Норвешка, преку звуците на стариот норвешки јазик кој ја надополнува атмосферата на ова ремек дело и прави да звучи толку моќно и сурово..

Raw & Epic Black Metal brilliance!

Iron Maiden - Brave New World

Многу добар албум, посебно се восхитувам на гласот на Брус Дикинсон…Солажите на песните се супер, посебно впечаток ми оставија песните The Wickerman, Dream of Mirrors, The Gost of The Navigator and Brave New World..

Metallica - St. Anger

Добар албум, но звукот на тапаните и гитарите не е добар. Албумот е напраен во чест на Џемјс поради неговото прекинување со алкохолот и повторното обединување и сложување на легендарниот бенд… најдобри песни St. Anger и The Unnamed Feeling..

Gorgoroth - Quantos Possunt ad Satanitatem Trahunt

Not satisfied…

Ја нема “demonic’” енергијата која беше препознатлива за овој бенд во неговите почетни изданија.
Според мене, бендов после Incipit satan го изгуби својот допир.
Изненадно, но албумов не ми е интересен (Како да ги изгубиле идеите).

Gorgoroth without Gaahl and King,
is not Gorgoroth anymore..

Hatebreed - The Rise of Brutality

Чиста десетка за албумов. Зошто? Затоа што албумов и општо бендов подтикна цела плејада од бендови да го копираат нивниот стил и да земаат нивно влијание. Затоа што кога пола од тие што се претставуваат себеси како андерграунд би ги прочитале и сватиле текстовите од албумов денес немаше да се толку игнорантни кон светот. Затоа што албумов ги направи најуспешниот хардкор/металкор бенд во свтот. Најуспешна распространета порака, паметни текстови, добри инструменталисти, вложен огромен труд! Ако за секунда ви се сврти муабетот позери и комерцијала, пробај тоа да му го објасниш на Џејми Џаста :)

Alice in Chains - Black Gives Way to Blue

Таман почнав да дремам од досадни албуми и излишни метал гомна годинава, оп! Алис со нов албум! Прво се изненадив и бев скептичен во врска со вокалистот пред да го слушнам албумов. Ама се заебав гадно! Типов ја има генерално истата боја на глас со Лејн, не е Лејн тоа дефинитивно, али е проклето добар! Албумов како целина е една мрачна, тешка и реална приказна. Има мала разлика во пристапот на пишење на лириките (ваљда новиов не се дрогира доволно хаха). Луѓе… Шо да ви кажам. Немојте да слушате два рифа цел живот, ако пее, а не се дери не значи дека е геј :) Ве поздравувам со Check my brain!

Bathory - Under the Sign of the Black Mark

Chaotic madness!!

Дефинитивно албум кој преродува, албум творен со страст и емоции.. Оригиналност и перфекција ..

Hail high the sign of the black mark

Bathory mother fuckers!! :)

Bathory - Under the Sign of the Black Mark

Најекстремниот албум на Bathory. На овој албум Quorthon го достигна она што сакаше да го постигне на првите два албума. Секоја ебена песна тука, е химна (Equimanthorn, Woman of dark desires, 13 Candles…). Тапаните гласно откуцуваат, гитарата во позадина зуе, а кралот вришти, се дере, небаре сите демони во универзумот ја запоседнале неговата душа.
И после 5 год. од смртта на Мan of Iron, знамето на Bathory се вее длабоко доле во пеколот и високо горе во Валхала…и ќе продолжи да се вее ЗАСЕКОГАШ.
HAIL THE HORDES.

Death - Human

Најдобар албум на Death. Додека свиреа, требаше да останат на ова ниво. Сепак голем дел се должи на Паул и Шон (Cynic членови) како испадна овој албум. Она што константно беше исвирено во предходните албуми, во овој албум не е. Не само еден чекор, туку 4-5 чекори се надмина Death со Human, и постигнаа да звучат “посебно.”

Pestilence - Testimony of the Ancients

Мислам дека со овој албум Pestilence се надминаа себе си; никогаш нема да постигнат вакво нешто, повторно. Од почеток, до крај, албумот е совршенство. Малите паузи измеѓу песни, до амбиенталниот допир на некои песни, се до текстовите и мрачните рифови, па и до техниките кај секој музичар индивидуално… сето ова го прави албумот совршенство. Едноставно им “мава шамар” на сите холанѓански (“земјата на death metal-от”) death metal бендови во оваа година кога албумот е издаден; им покажаа дека Pestilence се уникатни.

Ensiferum - From Afar

Во текот на годинава, веќе може да се каже дека излегоа доволно јаки албуми. Во овој период еве уште еден солиден албум. Станува збор за новиот албум на Ensiferum, насловен како “From Afar”. Генијалецот Јари не е повеќе дел од Ensiferum, па затоа доаѓа замена и тоа Petri Lindroos од Norther. Иако како вокал не ми се допаѓа толку многу Petri, може да се каже дека добро се покажува (иако на некој начин не е како Јари). Нема разочарување кај боговите на фолк металот.

Megadeth - Endgame

После неколку обиди албумов звучи ко вистинско враќање на бендот во форма. Од Youthanasia наваму не сум слушнал комплетен Megadeth албум, обично имало добар материјал и еден куп песни за притискање „скип“. На Endgame сите работи се погодени, песните се динамични и различни, продукцијата е врвот на Andy Sneap, Бродерик свири ко Марти никогаш да не постоел и има голема слобода од Дејв (од Rust наваму немам слушнато толку солажи на Megadeth албум). Знам дека ќе се мрчи и за овој албум, ама овој пат ќе биде повеќе тренд, отколку вистинското мислење за албумот. Мала ми е пресудава за све да кажам.

Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings

Ретко на некој бенд 6 песни му се доволни за да издаде албум со заокружена целина, а овие во 6 имаат материјал за два :))) Сега, има некои слаби точки ама споредбено со претходните 2 албума ова е значително подобрување. Од една страна има враќање на некои стари елементи каде се чувствува свежината на “Hell’s kitchen“, а од друга страна нови работи кои пријатно ме изненадија како мрачните клавијатури со комплексните модулации на почетокот а и бластот ме фати во небрано ама сепак изнуди блага насмевка.
Се надевам дека нагорниов тренд ќе продолжи и наредниот ќе го вреднувам со 10-ка.

Obscura - Cosmogenesis

Што албум ќе излезе со пола постава на Некрофагист под благо влијание на Дет, Синик, итн…
Енергичен старт, свежи идеи, феноменален бас, епичен крај – последниот риф никако да го извадам од глава.
Албумов веќе ми станува еден од најслушаните во последниве неколку месеци.

Deicide - Scars of the Crucifix

Знам дека повеќето фанови на Deicide се “крстат” во Legion, ама мене овој албум најубаво ми легна, во главно поради песните Scars of the Crucifix и When Heaven Burns. Албумов ви пренесува невидена хипнотичка енергија.

Вокалот нема шанси, ама стварно нема шанси да го разберете како “пее” за тоа како ќе ја дупи светата мајка ако ги немате текстовите до вас.
Предобар албум, ама единствена слаба страна му е … тоа што е премногу краток. Ислушајте го двапати едно по друго па ќе биде како да сте ислушале албум од 50 минути :).

Maras - Raskol

На албумов му давам 7 само заради последните 2 песни. До шестата песна се беше одлично-далеку од монотијата, со многу промени на ритамот, добро справување со гитарата, солидно излупани тапани. И тогаш дојдоа послените две песни 1043 (koja e 100% во Melechesh филм-музички не лирички) и Нека гори…Тоа е тоа, за прво издание од овој жанр кај нас е и повеќе од добро, имате злобни black вокали, па clean вокали, хорско двогласие, фолклорни интрументи, добри текстови, сурова продукција…шо може да барате повеќе. Некои работи треба да се подобрат, ако успеат во тоа следниот албум ќе биде комплетен.

SikTh - The Trees Are Dead & Dried Out Wait for Something Wild

Џизас факин крајст! Не ми е јасно како го свират срањево? По колку раце и прсти имаат?! Совршени гитарски секвенци, прецизни тапани џоа швицарски саат, басот од рокенроли до слепови… За вокалите имам само еден збор. Чудни! Од орангутанско пискање и дерење, преку некое смешно рапување, до поп пеење! Двата вокали се безпрекорно испреплетени!
Scent of the Obscene, Pussyfoot, Hold My Finger , Peep Show, How May I Help You? ќе останат легендарни траки за мене! И се на се Sikth се еден од најоригиналните бендови, плескање в лице на сите “јаки тру метал бендови”. Риспект!

Burnt by the Sun - Heart of Darkness

Не знам шо да искоментирам за албумот. Некако Burnt By The Sun порано ми беа “во друштво на” бендови како Dillinger Escape Plan или Labrat. Но за чудо кога го слушнав албумот се изненадив. И тоа на добро. :) Не дека претходните ствари не и вредеа, но сепак во последно време ме нервираат премногу технички бендови, а на The perfect is the еnemy of the good имаат и то како исецкани делови, полиритмики и такви ствари.
За разлика од него Heart of darkness е посмирен албум, али сепак зрачи од тежина само со полиритмиката не е застапена толку. Седум е доста, сепак нема да слушнете нешо најоригинално

Municipal Waste - Massive Aggressive

Албумов рока! И тоа стварно рока… Еден од ретките бендови на денешницата што успеаа да се прослават на некој начин и да изградат име и по неколку албуми да не го сменат стилот. Искрено очекував барем малце да се измодернизираат баткиве ама не бре брате! Треш ту да боун! хаха И на Massive Aggressive ја задржуваат брзината и агресивноста и онаа неминовна парти рифажа што е неминовна за Municipal Waste а што многу малце бендови ја имаат. Мислам пуштете го албумот и слушнете само како почнува :) Е сеа деветка поради огромната моја приврзаност за Hazardous Mutation. :)

King Diamond - Abigail

Пошто ги мрзеФ Мерсифул Фејт, уопште не бев заинтересиран да го слушам ни Крало Дијамантски.
Но после многу тупење од околината, заслушувањето на бендов беше неминовно.
Перфектната хорор атмосвера, приказна која се ткае низ песните и текстовите проследена со одличните звуци произведени од болниот ум на Кралот и Енди Ларок.
Вовед, заплет, расплет (и текстуален и музички) кој те тера истата приказна да ја слушнеш по 100 пати дневно.
Еден од ретките албуми за кои ЈАС ќе кажам дека се ремек дело!
Маст хев!!!

Hackneyed - Burn After Reaping

Хмм, млад бенд со добра техничка поткованост, интересни и тешки рифови и добар вокал. Ствараат интересна мрачна атмосфера, се на се, добар бенд. Јес да не сум некој фан на нов дет метал, ама стварно ок бенд, чисто субјективно. А тоа што така млад бенд потпишал со Nuclear Blast, секоја чест.

Alestorm - Black Sails At Midnight

Првите три песни се исти, потоа следуваат неколку добри и доста филер. Не дека Captain Morgan’s Revenge немаше филер, но Black Sails at Midnight не може да го достигне нивото на првенчето на Alestorm. Aлбумов е избрзан. Премногу избрзан. Можно имале некој глуп договор со Napalm, можно тие се глупи. Како и да е, се надевам дека после албумов малце ќе одморат и УБАВО ќе се подготват да извадат парче и пол!

Cattle Decapitation - The Harvest Floor

После Humanure и Karma Bloody Karma доаѓа најдобриот албум на Cattle Decapitation и најдобриот албум во оваа година(досега). За сите фанови на Death/Grind музиката што не го имаат слушнато ова брутално парче од Cattle Decapitation едноставно мора да го преслушаат.

Hackneyed - Burn After Reaping

Бенд составен од 15-16 годинишни батки и потпишан договор со Nuclear Blast? Нема иднина за бендов. Како и предходниот албум, така и овој…катастрофален дет метал што сум го слушнал. Очекував дека дечкиве ќе се подобрат, но тоа не се случи. Ова докажува дека комерцијалата е заникаде, али да не се навредат другите…секој си има вкусови. Правите дет металци нема никогаш да го слушнат ова издание и заклучно целиот бенд.

Vader - Necropolis

Vader сосема ме изненадија. Не очекував деќа “Necropolis” ќе биде толку добар. Ова е најдоброто дет металче за годинава, со кратки зборови кажано “Pure Death Metal”. Иако повеќето песни се по 2 минутно траење, тие се доста квалитетни и рокачки што секој ќе ужива при слушањето. Бендот претрпе многу големи измени во поставата, па затоа сега го возвраќаат ударот.

Arhont - Arhont

Ова е едно од ретките македонски изданија што и после првите неколку слушања продолжив и понатаму да го слушам. Се гледа дека кон него е пристапено со голема мотивација, и ако можам да речам – накурченост. Апсолутно омилена ми е (прет)последната песна “Dear Dead Dawn”.

Gorod - Process of a New Decline

Gorod со новиов албум го достигнаа тоа што никогаш немаше да го имаат со Sandrine. Sam е многу подобар тапанар за разлика од Sandrine. За разлика од предходните албуми, во овај албум преовладува повеќе техничкиот елемент. Process of a New Decline е masterpiece на Gorod.

Sanatorium - На Работ На Разумот

Да бидам искрен никогаш не сум го имал ова издание, али го купив Санаториум 2001 кои ги има истите песни, со некои бонус траки. Санаториум се метал пионери на нашиве простори кои " проповедале " олд скул треш метал религија со брзи, едноставни гитарски рифофи, одлични текстови исполнети со многу бес, болка, агресија кои резултирале со еден куп религиозни поданици потчинети на нивната религија.Оставии многу познати молитви како Без разум и свест, Операција на мозокот, Град, Сенка на Смртта, деспот на адот се само дел од нивната богата библија. Богови, што друго \m/

In Flames - Whoracle

Средината на 90тите години и немало баш бендови со муда како овие мајстори кои се едни од најзаслужните за тоа шо е металот денес.Овој албум разнесе еден поинаков, свеж, нечуен звук кој по заслуга на Jesper и компанија во соработка со најдрагиот ми продуцент Перо, сето тоа сработено во легендарното студио Abyss, на свет донесе едно такво театрално, поетско и на крај музичко дело од кое косата ми паѓа до ден денес……….

Vomit The Soul - Apostles Of Inexpression

Новата бруталност до перфекност. Vomit The Soul, веќе го направија очекуваното…тотално Pure Brutal Death. Вокалот ми звучи како копија на “келешката” од Dying Fetus, a музички…уфф досега немам подобро бруталче слушано (освен последниот албум на Internal Suffering). Едноставно ептен ми го кренаа адреналинот и нема да престанам да ги слушам. “Highly Recommended” за сите фанови на овој метал звук.

Suffocation - Pierced From Within

Перфекција во техничкиот/бруталниот дет метал. Кој го нема слушано албумов, не е дет металец! – Оп, прв си реков! Шала на страна, овој албум ми е преслушан повејќе од 50 пати и на памет го знаам. Му го препорачувам на секој кој е ново-заинтересиран во екстремните звуци. Албумот е добар почеток за да се свати дефиницијата на техничкиот дет метал.

Hail of Bullets - ... Of Frost and War

Бенд составен од искусни момци кои свиреле/свират во бендови што нешто значат на метал сцената. …Of Frost and War ти е како една лекција по историја за втората светска војна, битка Русија-Германија позната како операција Barbarosa, која е како вовед низ пеколот на таа војна во која Русија излегува како победник, а Германија тагува и ја губи битката. Сите што обожаваат олд скул дет метал налик на оној од школата на Bolt Thrower задолжително треба да почнат да го конзумираат ова ремек дело,затоа што Hail of Bullets вршат масовна инвазија на вашите ушни тапанчиња..:)

Machine Head - The Blackening

На почеток од овој милениум скоро сите заборавија на бендов, али за тоа самиот бенд си беше крив, Целосна реинкарнација со Through the Ashes of Empires,помина некое време, фановите го чекаа нивниот следен чекор.. Многу прашина се крена околу The Blackening, али имаше и зошто, легендите од Оукленд на чело со Роб Флин направија зверски албум. Песни со несвојствена должина за MH, испреплетени со многу динамичност, креативност, луди рифофи и најдобрите солажи отсвирени од нив( слушнете ги само Wolves, Halo,Aesthetics Of hate и ќе ви стане јасно за што ви зборам ).

Man Must Die - No Tolerance for Imperfection

Man Must Die кои се етикетирани како технички дет метал, по слушањето на ова нивно ново издание не ми звучеа баш технички. Добри се музички, но вокалот е тоа што го турка тој филинг долу. Премногу бластови, добри солажи и рифови, али не е баш на најдобар начин. Влијаат многу кор елементи кое е и целата причина што не ми се допаѓа целокупно овој бенд. За фановите на полудиот “кор” стил, ова мора да го слушнете…

King Diamond - Abigail

Ова е еден од најиновативните албуми во музичката историја. Кога го преслушав албумов се чувствував како да сум прочитал книга. Магија, окултизам, хорор….се тоа сочинето во едно одлично замислено концептуално дело. Текот на оваа мала приказна е динамичен и драматичен. И во ова дело на г-дин Петерсен највпечатливи се неговите вокали кои на моменти се психоделични до даска. Од сите инструменти е изваден максимумот.
Албумов е библија.

Avulsed - Nullo (The Pleasure of Self-mutilation)

Конечко еве го и ремек делото на Avulsed. Чекајќи го долго време да се појави на интернет, “Nullo (The Pleasure of Self-mutilation)” конечно во мои раце. Цврст дет метал создаден за лудување, посебно вокалот е “болест” и звукот е некако баш олд скул. Бластовите и солажите ме побудалија (се разбира на добар начин). Посебни замерки не забележав, па затоа можам да заклучам дека оваа година дефинитивно е полна со добри албуми и нормално, тоа продолжува….

Napalm Death - Time Waits for No Slave

Napalm Death проолжуваат со добрите албуми. Поради големата зараза од Grindcore, ѕверојве никако да ме разочараат. Албумот нема ништо ново и е стандарден како предходните 4 албуми. Скоро 80% од песните се сосема одлични, а за во иднина нека се множат уште вакви Death Metal/Grindcore лудила.

Darkthrone - F.O.A.D.

Примитивно,мрачно дело излезено од норвешката шума,мешавина на брзината на стариот добар хеви метал и панк со мрачноста на блек металот.Текстови во кои се величат старите култови како Razor,Slaughter,Venom,Metal Church,и се плука по новиот,пластичен модерен метал звук,Рифовите,пак,едноставни а сепак убиствени,на момент брзи,на момент темни и мрачни.Вокалите не се ништо полоши,мешавина на вокалите Fenriz и Nocturno Culto од песна во песна што допринесува албумов да не стане досаден и монотон во ниеден момент…

Candlemass - Nightfall

После слушањето на Nightfall ми требаше дооолго време да слушнам било што друго од Candlemass, од страв дека ќе ми ја наруши сликата која си ја имав за бендот. Сакате doom?…И тој ве нејќи, ама ова МОРА да се преслуша, секако нели ако не сакате да ги пропуштите едни од најубиствените (верувале или не ова е најсоодветната придавка во случајов) рифови во металот!
Бесилки, старци, свеќи, вештерки, посмртни маршови и Messiah Marcolin. Не беше воопшто тешко на “Nightfall” да му се пресуди доживотно слушање.

Arhont - Arhont

Ми текнува уште кога го купив цедево и го ставив тоа парче пластика во системот и наеднаш сите звуци што биле заробени таму експлодираа низ моите звучници.Несомнено ова е ремек-делото на Балканската метал сцена. Брзи гитарски делници со минимално ама паметно искористени амбиентални призвуци. Кога ќе ги слушнете тапаните нема да ви се верува дека зад нив седи човек:):) (ги лупа со сто на саат). Се ова плус злобните вокали (на моменти има и нарации) на Бацкин ја дава сликата на ова дело. Каков ќе биде вториот албум можеме само да си замислуваме.Нека му е живо и здраво новороденчето на Бацкин:).

Obscura - Cosmogenesis

“Cosmogenesis” е број еден албум за оваа година се додека не излезе некое “ѕверче” од албум. Севкупно ова му е блескав 2-ри албум по ред, кој е бесна прогресивна техникалија создадена од добро познати членови соединети во еден бенд. Како и да е ова е албум до перфектност и заслужува да биде најслушан.

Madder Mortem - Eight Ways

Логично продолжение на Desiderata. Задржана е стилската уникатност на Madder Mortem, водена од величествениот вокал на Agnete, декорирана со најдобрите њу-метал дребулии. Очекувано тежок-за-дигестија албум.
Коментар по првото преслушување: “WTF?”. Толкава збунетост те тера да го удриш на рипит албумот.
Коментар по второто преслушување: “Уствари ОК е”. Толкава промена на ставот те тера да го оставиш на рипит албумот.
Коментар по третото преслушување: “Мадафака, ова се Madder бе брат!”. Толкаво воодушевување те тера да не менуваш плеј-листа една недела.
Блади брилијант!

The Stone - Umro

Разочарување!!! Секој албум им е различен, до вчера се палеа на словенски митологии…. а сега почнале да одат по други патишта. Многу досаден албум, мешањето на стилови без никаков вкус е одвратно(од блек метал нема ни Б). Единствена светла страна е што како вокал се врати Nefas, зашто на Glad ни малку не му одговара да биде вокал во овој бенд (а ни во May Result).Препорака до сите – баталете го албумот и земетe слушајте го Some Wound Bleeds Forever.

Mastodon - Crack the Skye

Таа вечер, кога Hinds, пошто е сељак од Отља калибар, заврши во болница по судирот со Odadjian, го чуле како преплашено му шепоти на Troy: Абе, ќе му ебев матер, ама да не си прљам фустан. Две години подоцна, на наградната игра на Кока Кола: испрати 5 капачиња – доби еден пар муда, Mastodon добиваат прва награда и го исфрлаат Ether. Crack The Sky е доживување од типот на скокање наназад, со затворени очи, по шините на супербрз воз, во сред минско поле, додека руски бомбардери од марката „когоболикур“ те рокаат со ракети во нос, а, ти, во манирот на една вистинска примабалерина – паѓаш и губиш.

Amorphis - Skyforger

Затоа што живееме во слободни, демократски времиња, и пошто ми е некако шубе да не ме прифати мнозинската селендра околу мене, највише на свет почитувам поинакви мислења. Затоа што мора да има такви луѓе кои се во право, и, од друга страна, такви кои не сте. Амorphis или ви се допаѓаат или не, но, во секој случај, ретко може да се најде бенд кој до тој степен ги балансира сите потребни елементи за да еден албум биде одличен албум: талент, идеја, имагинација и душа. И, да не се лажеме, Skyforger ќе има подеднаква тежина и денес, и утре, и по 10 години, а ако не биде така – јеби га.

Nevermore - This Godless Endeavor

Еден од најдобрите метал албуми некогаш направени. И после 1000 вртења, албумов не престанува да звучи свеж и на секое слушање се открива уште нешто ново. Кога некој што не слуша метал би ми побарал метал албум да чуе, ова е правиот избор. Балади, брзи песни, техника, прецизност, одлични рефрени. Албум што не треба жанровски да се етикетира… затоа што албумов е метал во своето најдобро издание.

Metalucifer - Heavy Metal Chainsaw

NWOBHM на јапонски начин. Ако албумов е издаден на почетокот на новиот милениум, сепак ќе ве однесе во времето кога металот имал значење(кога немало словенофили, нацисти, филозофи во метал музиката…) Од албумов може да очекувате цврсти рифови, луди солажи и полетни рефрени кои со недели ќе ви останат во мозочето.Низ буквално секоја песна се слави металот. Атмосферата ја надополнуваат вокалните акробации на легендата Gezolucifer. Би ја издвоил “Flight of the Iron Pegasus”, но ова не значи дека другите се послаби…….баш напротив.

Dedicated for Life - By All Means

Трансформација од еден стрејт hc во мелодичен дет/кор бенд, интересно да се види и чуе. Сите ги плукаа/т дека се copy/paste бенд на At the Gates, Hatebreed итн. итн.. Како беше она, кучињата лаат, карaванот си врви. Така беше и со DFL, дечките напорно работеа за да извадат на виделина еден супер албум претопено во By all means. Мелодичност, повторливи рифови, добро уиграни вокали е навидум формулата за успех, звучи едноставно? – Па пробајте, што чекате.. DFL нема да останат запаметени како бенд што на него се влажнеле најмногу метал цури, туку и како бенд што на еден начин бил чекор пред другите.

Cerebral Incubation - Asphyxiating On Excrement

Јас, како љубител на бруталниот звук, можам да одбележам уште едно многу “лудачко” првенче создадено од Cerebral Incubation, кој спаѓа од поновите брутал бендови на метал сцената. Како прв албум на бендот, означува добар белег кај нас фановите на овој стил и доволно можеме да бидеме задоволни од сето она што ни го прикажуваат дечките во ова издание. Се работи за многу болен звук,а тоа го создава ненормално одличниот “свињски” вокал и добрите рифови. Снимката е одлична, исто така и текстовите кои се во врска за силување и смрт.

The Stone - Umro

Едно е да си мераклија на алхохол, а друго е што ракијата не ти прави ќеф, али веќе тоа си е твој проблем.Еве јас не сакам ракија, али има и некоја што ќе ми се бендиса од време на време. Значи сфативте што е муабетов, ич не сум по блек металов, не оти не слушам метал. :). Повеќе од солидна продукција ( што не е пример за повеќето балкански блек метал бендови ).Zlo je uvek korak Ispred мора да ја чујам барем три пати на ден, ко ритуал ми стана песнава. Суров Блек метал, на моменти едноличен, али целокупно земено Umro има и те како преодна оцена.

Keep of Kalessin - Kolossus

Ова е патоказ за тоа во кој правец треба да се движи метал музиката. Начинот на кој КОК ги прибрале комплексите, негативната енергија, љубомората, омразата и желбата за одмазда и доминација во еден пакет наречен Kolossus звучи толку прогресивно и модерно, а успева да не избега од Black Metal основата која што Obsidian C. и остала банда некогаш пдамна решиле да ја творат. Албумот е доказ за тоа дека коа сакаш, можеш да изведеш шо ти душа сака, од разорните вокални способности на Thebon, виртуозниот и доста оригинален перформанс на тројкатa Obsidian-Vyl-Wizziac, па се до магичната поезија.

Devourment - Unleash the Carnivore

“Unleash The Carnivore” – новото ремек дело на американските металци Devourment, кои никогаш не ме разочарале од моментот кога почнав да ги слушам. Тие се еден од најдобрите бендови од овој жанр, па годинава очекувано креираа најдобро загреан брутален звук. Кратко кажано со мои зборови – албумов “партали” прајт.

Keep of Kalessin - Kolossus

Бендот кој во последно време го “растурив” од слушање, токму со ова издание. “Kolossus” е најдоброто дело што Keep Of Kalessin некогаш го направиле. Одличен блек метал, кој се одликува со многу добри “нежни” рифови (а тоа најмногу ми направи филинг). Забележав една мал проблем во врска со гитарите на некои песни, кои некако тивко ми се слушаа и тоа не ми се допадна. Лирично песните се многу “јаки”, особено белег ми оставија “Against The Gods”, “Kolossus” и добро познатата “Ascendant”.

Embryotomy - Dissasemble the Dethroned

Моето омилено брутално македонско дело. Како Formless Terror, така и Embryotomy. Тоа што ме израдува најмногу е перфектната снимка. На музички план Embryotomy звучат цврсто. Друга работа што ми се допадна е тоа што бас гитарата има голем израз, што значи дека одлично се слуша. И трета работа што е многу важно во ваквите стилови во металот е тоа што ритамот се менува и не создаден само од бластови. “Disassemble The Dethroned” е сосема “ТОП” албум и секоја чест за бендот. HAIL \m/

Fleshgod Apocalypse - Oracles

Fleshgod Apocalypse е моето неодамнешно откритие, кое случајно шетајќи по нет го начекав ова лудо брутално парче. Бластовите претежно најмногу владеат (што е многу нормално кај бруталните или екстремните стилови во метал музиката), и најмногу ме импресионираа синфоничните делови кои добро се вклопени во нивната музика.
После новите албуми на Pathology и Devourment, “Oracles” го завзема третото место во мојата листа на брутални албуми.

Gorod - Process of a New Decline

Нов тапанар, ново ремек дело! После преголемото преслушување на “Cosmogenesis” од Obscura, еве уште еден албум кој што не можев од уво да го тргнам. Мелодичните рифови владеат. Вокалот е доста моќен, одличен променлив ритам и што најмногу забележав – многу подобар тапанар.
За разлика од предходните албуми, овој е најдобриот на Gorod и кој влегува во листата на најдобрите албуми за оваа година.

Amorphis - Skyforger

Amorphis со нов албум, а дури сеа видов дека имале и албум во 2007 година, јас мислев дека Eclipse им беше последно нешто од нив. Skyforger е солидно музичко остварување, релаксирачно, мелодично, певливо, со чат пат некој испад на Томи. Премногу наликува на Eclipse, ама премногу.Лично мене ми лежи ваква музика ме опушта,не е битно што веќе е дискутабилно колку треба да се користи зборот метал кога ќе се спомнат Аморфис.
Поздрав до Финска..:P

Gorod - Process of a New Decline

После безброј преслушувања на Cosmogenesis од Obscura, мислев дека ниеден бенд нема толку многу да ме воодушеви за брзо, но француските техничари овој пат многу ме изненадија. Process of a New Decline им е досега најтехнички стегнатиот албум и знам дека ќе ми врти на плејлистава со месеци. Љубителите на техничкиот дет метал не смеат да го пропуштат ова издание.

Old Man's Child - Slaves of the World

После подолга пауза Old Man’s Child извадија добро парче албум, кој е доста агресивен и продукциски подобрен за разлика од претходниот.Самата песна “Slaves of the World” на почетокот на албумот навестува дека станува збор за квалитетен албум и кој ветува многу.

Vomitory - Carnage Euphoria

HOLY FUCKING… SERPENTS! Waaaa волку ќејф не ми направил бенд бајги време. Брутални, точни, убичаствени. Прекрасно изработен дет метал. Под огромна импресија сум не можам повеќе да напишам, ваљда не е ни потребно хаха. ОВА Е НЕШТО ШТО МОРА ДА ГО ЧУЕТЕ!

Old Man's Child - Slaves of the World

Братов не е здрав, лонг лив Galder. Прекрасно парче музика! Избегнати се монотоните блек метал делови, и заменети со мелодија и променливост. Нажалост албумов го најдов само со слаб квалитет, едвај чекам да ја најдам официјалната измиксана верзија. Servants of Satan’s Monastery е ебење, топло ви ја препорачувам песната.

Alestorm - Black Sails At Midnight

Не се то што беа на првиот албум … The Curse of Captain Morgan е ремек дело споредено со ова… не им требаше да бидат потврди, прекрасни беа како што звучеа на предходниот албум… арно ама мораа да се покварат. Просечно, ништо посебно.

Iron Maiden - Killers

Еден од најпотценетите албуми на Maiden и само затоа што не е со Дикинсон. Сепак, креативноста на бендот на албумов е неповторена на ниту еден нареден албум. Не зборувам за квалитет, туку за желбата и храброста на бендот да експериментира со различни жанрови и пак да го одржи Maiden звукот.

Cannibal Corpse - Evisceration Plague

Оценка 8… затоа што Cannibal си го имаат задржано правецот кој си го свират, албумот е агресивен, брутален и до даске смртен.. Не се разликува многу од претходинот…. како некое надоградување му доаѓа… затоа и ги почитувам легендите на бруталниот метал…

General Surgery - Corpus in Extremis: Analysing Necrocriticism

Дефинитивно месец на грајндот, но General Surgery наместо психопатијата што ја поседуваат Brutal Truth се зачинети со gore. Додека го слушаш албумот како да очекуваш да ти го оперираат увото, онака болен осеќај. Но има и мал недостаток, малце по малце се осеќа монотонија во музиката. Се на се добар албум.

Brutal Truth - Evolution Through Revolution

Уффф, брзи динамични екстремни! Ме сполудуваат. За малце што не го заклав брат ми на спиење после ова што го чув. Психопатски настроен грајнд владее. Песните се доста концизни, кратки и јасни. Дојдовме и изграјдавме.

Mastodon - Crack the Skye

MASTODON… Никогаш не сум бил добро настроен кон новите бендови кои сакаат да го сменат стариот добар звук, али и јас правам исклучоци чат-пат. Од набрзина слушање на постарите ствари од бендов, ми имаа оставено ОК впечаток али вокалот не го можев па незнам ли си што да беше, проблемот беше уствари дека го немаа. Што ми привлече албумов внимание(покрај големата реклама на секој сајт) е чистите вокални линии кои и се добро вклопени со музиката. Ритмовите и аранжманите се абсолутно оригинални, само им фали МЕТАЛ во нив. Албумов го карактеризирам како добар прог/алт.рок накај металско чат-пат.

Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son

Еден од најдобрите албуми на Maiden и воедно еден од најдобрите метал албуми на сите времиња. Од „Moonchild“ до „Only The Good Die Young“ албумот нема една утната секунда…Bruce Dickinson на албумов го вати максимумот, доволно е да се преслуша што све прави на истоимената песна со албумот.

Pero Defformero - Undergrand

Иако се појави како проект со тенденција да ги соедини секојдневната шабанерија и добрите старошколски хитчиња со цел да направи нешто оргинално и квалитетно (воедно и смешно), овој бенд како да потклекна на притисокот и фино лепо се впушти низ водите на сите просечни музичари од овој калибар!

Sepultura - A-Lex

До кога, незнам само до кога Сепултура се решени да одат со глава во зид. Продуктивни се, вадат албуми скоро секоја година, али со ниту еден не успеaа да го вратат ниту сјајот од Roots, a за другите пред него не ми се ни зборува. Мака ми е за Андреас, човекот е баш кул, единствен што нешто вреди во бендот. A-Lex е дупло полош од Dante xxi, а ако е за мала утеха барем омотов на A-lex е поубав од таа шкрапаницата на Данте… Мој совет за Сепултура: Одете на принуден одмор, редно е веќе!!!

Rose Funeral - The Resting Sonata

Знам дека се тренди death/core бенд и дека се е слушнато милион пати, свесен сум за тоа, да нема забуни, настрана тоа Rose Funeral делуваат доволно цврсто и самубедени се за да покажат дека се над просекот кој сме навикнати да го слушаме од другите бендови од овој правец. Можеби со The Resting Sonata не им успеало во целост да го докажат тоа, најмногу поради едноличноста на песните низ текот на целиот албум, али со третиот албум сигурен сум дека ќе направат партали:). Сaмо напред Rose funerel

Cattle Decapitation - The Harvest Floor

Што знам, албумов ме потсеќа на Nile, а Nile не слушам, така да не ми се свиѓа.

Продукција сумњива, вокал сумњив. Не ми фати увце.

Што знам, можеби другпат, во наредна прилика ќе имам друг впечаток. :)

Kreator - Hordes Of Chaos

Неколку пати го преслушав, не ми остави некој посебен впечаток. А да, и мразам у последно време што сите треш бендови свират у D. Ајде нека е – просечен треш албум. :)

Napalm Death - Time Waits for No Slave

Што знам, не сум слушал Napalm Death, ама нејќам ни да слушам откако го слушнав овој албум. Не слушам вакви ствари, не ме интересираат. :)

Имаше можеби една песна шо беше донекаде ок, ама толку.

Продукциски гледано, не е нешто убер-лошо, само што не ми се свиѓа што вокалот звучи ко цело време да пее БЉА БЉА (не бла бла).

Сакам пица и кока-кола, не Napalm Death.

Obscura - Cosmogenesis

Албумот на годината. Не верувам дека нешто подобро ќе излезе до крајот на 2009та. Момците од Obscura дефинитивно го имаат (нашле) рецептот за фантастичен дет-метал албум.

Мешајќи влијанија од повеќе бендови како Cynic, Necrophagist, Death итн. направиле ремек делце кое што ќе ми се врти долго време на плеерот.

Продукцијата бонбона, немам коментар тука. Волку добро да звучи некоја гитара не сум чул одамна. Басот е лудачки – fretless владее. :)

Уживајте во ова одлично парче метал! \m/